JÆJA ÞÁ ER ÞAÐ ÞAÐ. Háski Krapi og eitthveir hestur eru sloppinir úr girðinguni og ég ætla mér að finna þá. Mér er hætt að lítast á blikuna og þar sem ég veit ekkert hvort að háski er veikur eða ekki þá verð ég að fara og gá fljótlega.

sorry hvað það er LANGT síðan ég skrifaði síðast. En það er mikið að gera þessa dagana þar sem það er íslandsmót í hestaíþróttum núna og ég er að sína fimleika á hestum þar og mér fynnst það allveg æði nema að ég er ekki með flottasta atriðið... heldur asnalegasta og banalegasta af okkur eldri, og auðvitað Fríða með flottasta. En ég ætla að byðja um að fá að breita smá en jæja ég bíð bara og sé hvað gerist æfing verð að þjóta 


                            commenta* steinunn&háski&krapi

hestar eru meið fætur,liði,bein,eiru,augu,höfuð inefli,takl,fax,maga.bak,og mart mart fleira.Ég alla að sega ykkur mikið um hestin (og kanski eihvað annað).Ég elska lík hesta (og mart mart fleira) svo eru þeir svo góðir ef þeir eru ekki í vondu skabi og eru geðveigt frekir eða tregir eða eihvað annað.En ég ælla ekki að sega meir um þetta ég ælla bara að flíta mér að gera það sem ég þarfað gera


Hesturinn er hófdýr, hann gengur á tánum og hefur hófa og gangþófa.

Hesturinn er meðalstór, sterkbyggður, lipur og snöggur í hreyfingum. Íslenski hesturinn er eini hesturinn í heiminum sem hefur fimm gangtegundir: Tölt , fet , brokk, skeið og stökk.Töltið er séreinkenni íslenska hestsins og einn helsti kostur hans. Aðrir kostir hans eru gott skap, þjónustulund og mikill vilji. Hesturinn er fótviss og á auðvelt með að rata hvort sem er að nóttu eða degi til.

Hesturinn fer úr hárum á vorin. Þá finnst honum gott að láta kemba sig. Á haustin þéttist hárið aftur, þá er hann kominn í vetrarbúning og getur verið úti í hvaða veðri sem er.

Hesturinn hefur sex framtennur í hvorum skolti. Jaxlarnir eru stórir og gáróttir. Með þeim malar hann fæðuna. Fyrir framan jaxlana er tannlaust bil. Þegar hesturinn er beislaður liggja mélin í bilinu á milli framtanna og jaxla.

Hestum eru oft gefin nöfn sem tengjast lit þeirra og einkennum svo sem Nótt, Brúnka, Rauðka, Skjóni, Lýsingur, Mósi, Blesi og Stjarna en Sleipnir er einnig algengt hrossanafn.

Áður en bílar komu til landsins var ferðast um allt á hestum. Þeir voru oft nefndir þarfasti þjónninn. Hestar fluttu meðal annars fólk, vörur, hey og póst.

Til forna voru hestar felldir og þeir látnir fylgja eiganda sínum í haug hans.

Áður fyrr var talið að hestar væru skyggnir, það er að segja þeir sæju ýmislegt í myrkri, meðal annars vofur og afturgöngur. Var það vegna þess að þeir gátu stoppað, prjónað og frýsað og ekki reyndist unnt að koma þeim úr sporunum.

Íslenska hestakynið hefur ekki blandast öðrum hestakynjum vegna einangrunar landsins. Því er haldið fram að íslenska hestakynið sé það frjósamasta í heimi.

Til að vernda hófana þarf að járna hestinn. Þá eru skeifur negldar undir hófana. Naglarnir heita hóffjaðrir.

Það er hægt að kenna hestum margt.

Nú notar fólk hesta einkum sér til ánægju og útreiða. Áfram gegnir hesturinn þó mikilvægu hlutverki sem reiðskjóti í smalamennsku. Á sumum sveitabæjum eru hestaleigur sem margir ferðamenn nýta sér. Hestar eru seldir og fluttir úr landi. Margir hafa atvinnu sem tengist hrossarækt og má þar nefna tamningamenn, leiðsögumenn og reiðkennara.

Hesturinn gefur okkur kjöt, hrosshúðir og hrosshár.

Merarblóð er selt til lyfjaframleiðslu.

Úrgangur frá hrossum kallast hrossatað. Oftast er mokað daglega út úr hesthúsum. Á vorin er hrossataði dreift á tún.

Aumingja Skjóni, sagði krummi. Veiztu ekki að það er það eina rétta að vera nákvæmlega það sem maður er, en ekki eitthvað annað. Að minnsta kosti hlýtur alltaf að vera betra að vera bæði svartur og hvítur eins og þú, en ekki bara annaðhvort, svartur eða hvítur, eins og Blakkur eða Gráni.


geri ekki meir í bili